سال نو مبارك!

16 روز دير شده اما هنوز هم رنگ نويي دارد.كافه نادري كتاب خوبي بود و اصفهان هم براي اولين ديدار حس نوستالوژيكي داشت.

نوروز من با اينها گذشت و برايم اصلا راضي كننده نبود هر چند هردو تجربه هاي جديدي براي من بودند:

براي اولين بار سي و سه پل را زير قدم هايم مرور كردم و لب زاينده رود شعر خواندم و شعر خواندم..

پل خواجو مرا متحير كرد.زيبا بود و برايم قشنگترين نقطه اصفهان شد.باغ پرندگان با دو طوطي عاشق و طاووسي كه براي اولين بار بالهاي بازش را ميديدم به ياد ماند.چهل ستون و منار جنبان و ميدان نقش جهان هم در كنار ساير مكان ها ديدني بودند.ا

 روي همه گرد فرسودگي نشسته ...

در سال جديد به جز كافه نادري چيز ديگري نخوانده ام و اين در حاليست كه دعاي سال تحويل من بالا بردن ساعات مطالعه بود.                 

دعاي ديگرم اين بود كه در سال جديد بيشتر با خودم خلوت كنم اما در اين 16 روز هنوز خلوتي نديده ام.

جايي براي خلوت مي خواهم اما نميدانم چرا گير نمي آيد

ميخواستم در تعطيلات شعر و مطلب بنويسم اما حتي وقت نشد قلم به دست بگيرم..

سال جديد هنوز نيامده قصد رفتن دارد و ما را با سرعت به سال 86 خواهد برد فقط اميدوارم از ما فرصت نفس كشيدن را دريغ نكند.